W Liście Apostolskim Salvifici doloris o chrześcijańskim sensie ludzkiego cierpienia (1984) Jan Paweł II napisał:


„W krzyżu Chrystusa, nie tylko Odkupienie dokonało się przez cierpienie, ale samo cierpienie ludzkie zostało też odkupione ... Dokonując odkupienia przez cierpienie, Chrystus wyniósł zarazem ludzkie cierpienie na poziom Odkupienia. Przeto też w swoim ludzkim cierpieniu każdy człowiek może stać się uczestnikiem odkupieńczego cierpienia Chrystusa.”

Nasza postawa wobec ludzi cierpiących często odznacza się fałszywym współczuciem, maskującym rzeczywistą niemoc wobec ich sytuacji. Przeciwnie orędzie JP2 dot. cierpienia. Jest jednoznaczne wyraziste i pełne nadziei. To ono ukształtowało ideę Niewidzialnego Klasztoru Jana Pawła II.

Pojęcie Niewidzialnego Klasztoru odnosi się do rzeczywistości ukrytej, której Papież poświęcał szczególną uwagę. Jest to specjalne posłannictwo osób cierpiących i niepełnosprawnych w budowaniu duchowych dóbr Kościoła.

Wizję Niewidzialnego Klasztoru francuski diakon Martial Codou otrzymał w dniu pogrzebu Jana Pawła II. Poczuł, że ta intuicja pochodzi od samego zmarłego Papieża. Potwierdzałoby to w pełni przesłanie Jana Pawła II wyrażające się w szerzeniu dobra w wymiarach ofiary z siebie i duchowej pomocy bliźnim. Codou został zaproszony do podjęcia tego dzieła podczas adoracji Najświętszego Sakramentu. Odkrył wtedy, że Kościół potrzebuje daru ze strony ludzi słabych, cierpiących, niepełnosprawnych. Takiego daru, jakim był także sam Jan Paweł II, gdy szczególnie pod koniec życia ujawnił światu swoje ograniczenia i słabości, związane z chorobą.

Określenie Niewidzialny Klasztor w świadomości chrześcijanina francuskiego wywołuje skojarzenia z ukrytą modlitwą, ofiarą w oddaniu Bogu za świat i braci w Chrystusie. Martial odwołuje się do szczególnie akcentowanego w naszych czasach Bożego Miłosierdzia, w którego świetle osoby chore, niepełnosprawne, w podeszłym wieku, ale także rodzice cierpiący po stracie dziecka czy też osoby poranione błędnymi decyzjami skierowanymi przeciwko życiu, mogą – dzięki pośrednictwu Kościoła – włączyć swoje cierpienie w dynamikę Zbawienia poprzez ofiarowanie jego i modlitwy szczególnie za ludzi, którzy jej szczególnie potrzebują. Za tych którzy błądzą lub szukają właściwej drogi, za czyniących zło itp.

Wizja Niewidzialnego Klasztoru Jana Pawła II ukazuje nam podstawowe elementy chrześcijańskiego życia. Przede wszystkim to, że potrzebujemy Zbawienia przez Chrystusa i że to On prowadzi nas w Duchu Św. do Ojca .

Pełna miłości przygoda Martiala rozpoczęła się 8 kwietnia 2008 roku. Adorując Najświętszy Sakrament, ujrzał nagle oblicze Jana Pawła II wyłaniające się ze środka hostii. Otrzymał wtedy natchnienie, które odcisnęło się w jego umyśle w formie obrazu.

Głównym jego elementem jest pozioma belka życia doczesnego zawieszona w środku (niczym huśtawka) na szczycie Kościoła. Na niej znajdują się sylwetki symbolizujące działania podejmowane przez ludzi w życiu doczesnym. Osoby znajdujące się na niestałej belce, rozchwiani pomiędzy dobrem a złem, utrzymują się w stanie duchowej równowagi tylko dzięki temu, że belka podtrzymywana jest przez dwa filary.
Lewy tworzą ofiary aborcji i dzieci przedwcześnie zmarłe, lub dotknięte ciężkimi chorobami. Prawy filar tworzą: ludzie cierpiący z powodu podeszłego wieku, choroby, kalectwa, uwięzienia, braku miłości, osoby cierpiące z powodu błędnie podjętych decyzji dot. życia. Podpierająca w środku niestabilną belkę życia bazylika, (symbolizująca Kościół) znajduje się na kolanach Maryi (Matki Kościoła). Ona również swoimi dłońmi pomaga podtrzymywać belkę w równowadze.
Wielka hostia stanowiąca drugi plan zaświadcza, że Niewidzialny Klasztor jest rzeczywistością „eucharystyczną”. Jest w pewnym sensie owocem adoracji i dopełnienia się w komunii z ofiarą.

Niewidzialny Klasztor we Francji działa już od 2009 roku. Pomaga ludziom zagospodarować ich cierpienie. Posiada już swoje struktury.


W roku beatyfikacji Jana Pawła II Fundacja Dziedzictwa Jana Pawła II postanowiła zainicjować powstanie w kościele p.w. W.N.M.P w Kraśniku formacji, której celem jest "zagospodarowanie ludzkiego cierpienia". Ze względu na to, że nie mamy w tej dziedzinie doświadczenia i że jest to temat bardzo trudny postanowiliśmy go wdrażać etapami.

W pierwszej kolejności pragniemy rozpropagować nauczanie Jana Pawła II dotyczące cierpienia. Dla osób pragnących wstąpić do Niewidzialnego Klasztoru postaramy się zorganizować specjalnie na ten cel przygotowaną nowennę i uroczystą mszę świętą w trakcie której będą odmawiały po raz pierwszy „modlitwę ofiarowania”. Osoby wspierające będą utrzymywały kontakt z członkami NK i pomagały im kontaktować się z osobami duchownymi i szafarzami.

Podczas cyklicznych spotkań będziemy wspólnie zapoznawać się ze świadectwami osób, które w swoim cierpieniu odniosły różnego rodzaju zwycięstwa, oglądać filmy dotyczące tego zagadnienia, a także próbować formułować odpowiedzi na trudne, pytania. Będziemy starali się rozbudzać naszą wrażliwość na osobę cierpiącą, a przede wszystkim starali się uświadomić, że osoby te mimo często różnych ograniczeń są bardzo potrzebne i mogą wiele dobrego zdziałać dla innych. Aby nie cierpiały na darmo, bo to jest bardzo smutne !


Serdecznie zapraszamy do współpracy wszystkich, którzy w swoich środowiskach postanowią ten trudny, ale jakże potrzebny temat podjąć. Chętnie wymienialibyśmy się materiałami i doświadczeniem.